ul. Bociana 22a, 31-231 Kraków

artykuły

18/08/2020
Creo Parametric – rozkrój blachy na dokumentacji płaskiej

Przygotowanie rozkroju modelu blaszanego

W projektowaniu elementów blaszanych istotne jest uzyskanie prawidłowego rozkroju, który umożliwia poprawne wykonanie elementu na prasach krawędziowych. W Creo Parametric dostępne jest całe środowisko do projektowania elementów blaszanych za pomocą specjalnych narzędzi, różniących się od typowego modelowania bryłowego. Pracując w tym trybie, mamy dostęp do funkcji tworzenia różnego rodzaju ścian, gięć, podcięć i rozwinięć, które umożliwiają zaprojektowanie kształtu modelu blaszanego.

Grafika przedstawiająca interfejs środowiska projektowania modeli blaszanych w Creo Parametric.
Interfejs środowiska projektowania modeli blaszanych w Creo Parametric

Etapem kończącym projektowanie modelu blaszanego jest przygotowanie jego rozkroju, czyli rozwiniętej (rozprostowanej) wersji, którą następnie można wyciąć z arkusza blachy i uformować na prasach w gotowy model. W Creo służy do tego funkcja Rozkrój (Flat Pattern) rozginająca automatycznie wszystkie ściany modelu do postaci płaskiej.

Grafika przestawiająca model Creo Parametric rozgięty funkcją Rozkrój (Flat Pattern).
Model rozgięty funkcją Rozkrój (Flat Pattern)

Funkcja Rozkrój (Flat Pattern) jest umieszczana automatycznie na końcu drzewa modelu, co oznacza, że w trakcie projektowania, gdy dodajemy nowe ściany czy gięcia, pracujemy na modelu uformowanym, natomiast po zakończeniu operacji model natychmiast wraca do aktualnego rozkroju. Jeżeli nie odpowiada nam ten tryb pracy, a jednocześnie chcemy na bieżąco (lub okazjonalnie) weryfikować wygląd rozkroju modelu, możemy włączyć Podgląd rozkroju (Flat Pattern Preview). Podgląd rozkroju jest wyświetlany w osobnym oknie wewnątrz okna graficznego Creo i przedstawia bieżący wygląd rozprostowanego modelu blaszanego. Możemy też włączyć w nim wyświetlanie wymiarów gabarytowych rozkroju.

Grafika przedstawiająca okno podglądu rozkroju modelu blaszanego Creo Parametric z wyświetlonymi wymiarami gabarytowymi.
Podgląd rozkroju modelu blaszanego z wyświetlonymi wymiarami gabarytowymi

Po stworzeniu gotowego modelu i przygotowaniu jego rozkroju najczęściej umieszczamy obie postacie modelu na dokumentacji płaskiej w celu odpowiedniego zwymiarowania gięć (promieni i położenia osi). Niejednokrotnie zdarza się też, że na osobnym arkuszu umieszcza się widok rozkroju w podziałce 1:1, żeby można było łatwo przygotować plik DXF dla maszyny wycinającej rozkrój z arkusza.

Rozkrój jako instancja rodziny części

Klasycznym rozwiązaniem w Creo Parametric było dotychczas przygotowanie rozkroju w postaci wersji modelu zapisanej w rodzinie części. W ten sposób w modelu Creo były przechowywane dwie wersje modelu: zagięta i rozgięta na płasko. Przy wszystkich swoich zaletach rozwiązanie to ma jedną wadę, która szczególnie uwydatnia się w przypadku stosowania systemu PDM, takiego jak np. Windchill PDMLink. Model płaski stworzony jako instancja rodziny części jest traktowany w systemie PDM jako osobny, samodzielny model, a co za tym idzie, ma przypisany osobny numer. W przypadku integracji z systemem ERP może się okazać, że rozkrój modelu będzie traktowany jako nowa część produkcyjna i konieczne będą dodatkowe zabiegi mające na celu obejście tej sytuacji.

Rozkrój modelu blaszanego zapisany jako instancja rodziny części Creo Parametric.
Rozkrój jako instancja rodziny części
Instancja rozkroju modelu blaszanego zapisana jako samodzielny obiekt w systemie Windchill PDMLink.
Instancja rozkroju jako samodzielny obiekt w systemie PDM

Rozkrój w reprezentacji części

Dlatego też, zaczynając od wersji Creo 5.0, wprowadzona została dodatkowa opcja zapisania rozkroju. Obecnie można też przygotować dodatkową reprezentację modelu, w której operacja Rozkrój (Flat Pattern) będzie włączona i regenerowana, natomiast w standardowej reprezentacji głównej Rozkrój (Flat Pattern) będzie zablokowany podczas regeneracji. Najistotniejszy w tej opcji jest fakt, że użycie reprezentacji nie powoduje stworzenia dodatkowej wersji modelu, wszystkie informacje są przechowywane w jednym modelu projektowym. Z punktu widzenia systemu PDM mamy więc do czynienia z jednym modelem, a nie dwoma osobnymi obiektami, jak w przypadku rodziny części.

Rozkrój modelu blaszanego Creo Parametric zapisany w reprezentacji modelu.
Rozkrój jako reprezentacja modelu
Model blaszany Creo Parametric z rozkrojem zapisanym w reprezentacji widoczny jako pojedynczy model w systemie Windchill PDMLink.
Pojedynczy model blaszany w systemie PDM z rozkrojem zapisanym w reprezentacji

Umieszczanie rozkroju na dokumentacji Płaskiej

Rozkrój przygotowany w postaci reprezentacji można też szybko i łatwo umieścić na dokumentacji płaskiej. Standardowo tworzenie dokumentacji rozpoczynamy od zdefiniowana modelu rysunkowego, którego widoki będą wyświetlane na arkuszu.

Widok zagiętego modelu blaszanego Creo Parametric umieszczony na arkuszu dokumentacji płaskiej.
Widok modelu zagiętego na arkuszu dokumentacji

Aby dodać widok rozkroju, najpierw musimy ustawić odpowiednią reprezentację modelu. W tym celu najpierw dodajemy do listy modeli rysunkowych reprezentację płaską zapisaną w modelu blaszanym. Po wybraniu odpowiedniej reprezentacji staje się ona natychmiast aktywną reprezentacją modelu.

Menu wyboru reprezentacji zapisanej w aktywnym modelu rysunkowym Creo Parametric.
Wybór reprezentacji zapisanej w modelu rysunkowym

Ponieważ reprezentacja jest już ustawiona jako aktywna, każdy kolejny widok dodany do rysunku będzie przedstawiał model w tej właśnie reprezentacji. Dzięki temu możemy od razu przystąpić do umieszczenia rozkroju w postaci kolejnego widoku na arkuszu. Co więcej, reprezentacja jest automatycznie dodawana z wyświetlonymi wymiarami gabarytowymi całego rozkroju. Od tego momentu możemy już zacząć dalszą pracę i dodać osie gięć oraz niezbędne wymiary.

Widok rozkroju modelu blaszanego Creo Parametric umieszczony na arkuszu dokumentacji płaskiej obok widoku modelu zagiętego.
Widok rozkroju na arkuszu dokumentacji

W przypadku, gdy na dokumentacji mamy aktywnych kilka reprezentacji tego samego modelu (lub kilka różnych modeli, dla których przygotowujemy dokumentację), możemy się łatwo między nimi przełączać, używając drzewa rysunku. Wystarczy, że z menu w drzewie wybierzemy nazwę żądanej reprezentacji, a będziemy mogli kontynuować wstawianie widoków modelu w wybranej postaci.

Menu przełączania się między reprezentacjami modelu rysunkowego Creo Parametric.
Przełączanie się między reprezentacjami modelu rysunkowego

Jak widać zastosowanie reprezentacji modelu do przechowywania informacji o rozkroju umożliwia uproszczenie modelu i uniknięcie tworzenia dodatkowych modeli. Łatwość przełączania się między poszczególnymi reprezentacjami i modelami na dokumentacji również usprawnia pracę i zarządzanie dokumentacją.

Realizacja: Agencja Interaktywna CZENZO